Adhyāya 195 — Arjuna’s Capability and Restraint Regarding Divyāstras
Udyoga Parva
बभूवुरतिसंरब्धा: कृतप्रहरणा नरा:,उस समय जो योद्धा पहले कभी युद्ध कर चुके थे, वे आवेशमें भरे हुए थे। उनमें बीस हजार घोड़े ऐसे थे जिनकी पीठपर शौर्यसम्पन्न वीर बैठे हुए थे। इन घुड़सवारोंके साथ पाँच हजार गजारोही तथा बहुत-से रथी भी थे
vaiśampāyana uvāca | babhūvur atisaṃrabdhāḥ kṛtapraharaṇā narāḥ |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Ang mga lalaking sanay na sa mga naunang labanan ay nag-alab sa sigasig ng digmaan, ganap na armado at handang manalakay. Ipinahihiwatig ng tagpo ang pag-igting ng digmaan—mga beteranong mandirigma, nakahandang sandata, at tumitinding damdamin—na nagpapakita kung gaano kabilis tumitigas ang sama-samang pagkapukaw tungo sa karahasan kapag nabigo ang pagpipigil at payo.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights how quickly trained, experienced people can be swept into collective aggression once weapons are readied and emotions intensify—implying the ethical need for restraint, wise counsel, and de-escalation before violence becomes inevitable.
Vaiśampāyana describes warriors who have fought before becoming highly excited and fully armed, indicating a mobilized force and an atmosphere of imminent conflict.