Mahabharata — Udyoga Parva, Shloka 21
भीष्म–रामजामदग्न्ययुद्धप्रस्थानवर्णनम्
Bhishma’s Account of Parashurama’s Challenge and the March to Kurukshetra
तानापतत एवासौ रामो बाणानजिह्ागान् । बाणैरेवाच्छिनत् तूर्णमेकैकं त्रिभिराहवे,किंतु परशुरामजीने सीधे लक्ष्यकी ओर जानेवाले उन बाणोंके आते ही एक-एकको तीन-तीन बाणोंसे तुरंत काट दिया
tān āpatata evāsau rāmo bāṇān ajihagān | bāṇair evācchinat tūrṇam ekaikaṃ tribhir āhave ||
Wika ni Bhīṣma: Nang dumaluyong nang tuwid sa kanya ang mga palasong tila ahas ni Rāma (Paraśurāma), mabilis niyang pinutol ang bawat isa sa gitna ng labanan—bawat palaso’y hinati niya gamit ang tatlo sa sarili niyang palaso. Ipinakikita ng tagpong ito ang disiplinadong pagkamaster sa sandata at ang walang humpay na pag-igting ng isang tunggaliang nakatali sa panata, kung saan ang galing ay nasusukat hindi sa poot kundi sa kontrolado at eksaktong tugon.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even in violent conflict, the epic ideal emphasizes mastery and restraint: true strength appears as precision, composure, and adherence to warrior discipline rather than uncontrolled fury.
In the Bhīṣma–Paraśurāma duel, Paraśurāma’s incoming, deadly arrows are intercepted mid-flight; he cuts each arrow down immediately, using three arrows to neutralize every single one.