अम्बोपाख्याने तापसानां विचारः तथा होत्रवाहनस्य उपदेशः
Ambā among ascetics; Hotravāhana directs her to Paraśurāma
न स भीष्मो महाबाहुर्मामिच्छति विशाम्पते । भ्रातृहेतो: समारम्भो भीष्मस्येति श्रुतं मया,“राजन! महाबाहु भीष्म मुझे नहीं चाहते। उनका यह आयोजन अपने भाईके विवाहके लिये था, ऐसा मैंने सुना है
na sa bhīṣmo mahābāhur mām icchati viśāmpate | bhrātṛ-hetoḥ samārambho bhīṣmasyeti śrutaṃ mayā ||
Wika ni Bhishma: “O panginoon ng mga tao, ang makapangyarihang si Bhishma na may malalakas na bisig ay hindi ako ninanais. Narinig ko na ang kanyang pagsisikap ay alang-alang sa kanyang kapatid—isang pag-aasikaso upang maihanda ang kasal ng kanyang kapatid na lalaki.”
भीष्म उवाच
The verse highlights how motives behind actions matter in dharma: Bhishma’s initiative is framed not as personal desire but as a duty-driven undertaking for his brother, emphasizing family responsibility and ethical intention.
In the Udyoga Parva’s diplomatic and preparatory context, Bhishma is quoted as clarifying (or reporting what he has heard) that Bhishma does not seek “me” personally; rather, his enterprise was undertaken for his brother’s sake, specifically connected with arranging a marriage alliance.