Bhīṣma’s Appraisal of Pāṇḍava-Alliance Warriors (Śikhaṇḍin, Dhṛṣṭadyumna, and Allied Kings)
न तृतीयो<स्ति राजेन्द्र सेनयोरुभयोरपि । य एन॑ शरवर्षाणि वर्षन्तमुदियाद् रथी
na tṛtīyo 'sti rājendra senayor ubhayor api | ya enaṁ śaravarṣāṇi varṣantam udiyād rathī | mayā athavā droṇācāryaḥ hī dhanañjayakā samānaṁ kartuṁ śaknoti | rājendra! ubhayasenayoḥ tṛtīyo na kaścid evaṁvidho rathī, yo bāṇavarṣaṁ kurvāṇam arjunaṁ prati gantum arhati ||
Wika ni Bhishma: “O hari, sa alinman sa dalawang hukbo ay walang ikatlong mandirigma. Ako lamang, o si Drona, ang tunay na makatatayo laban kay Dhananjaya habang siya’y sumusulong at nagbubuhos ng ulang-palaso. O panginoon ng mga hari! Bukod sa aming dalawa, wala nang mandirigmang nakasakay sa karwahe na makalalabas upang salubungin si Arjuna kapag ibinubuhos niya ang gayong ulan ng mga palaso.”
भीष्म उवाच
The verse underscores a martial-ethical assessment: true capability must be acknowledged without envy or exaggeration. Bhīṣma frankly ranks warriors by merit, implying that dharma in counsel includes honest appraisal of strength and limits, even when it concerns an opponent.
In Udyoga Parva’s pre-war deliberations, Bhīṣma addresses the king (Duryodhana) and evaluates the battlefield reality: when Arjuna advances in full force, only Bhīṣma or Droṇa can credibly confront him; no other chariot-warrior in either army can.