Adhyāya 160: Arjuna’s Envoy-Message—Critique of Borrowed Valor and Pre-dawn Mobilization
ब्राह्मे धनुषि चाचार्य वेदयोरन्तगं द्वयो: । युधि धुर्यमविक्षो भ्यमनीकचरमच्युतम्
brāhme dhanuṣi cācārya vedayor antagaṁ dvayoḥ | yudhi dhuryam avikṣobhyaṁ anīkacaram acyutam ||
Wika ni Ulūka: “Si Guro Droṇa ay ganap na dalubhasa sa kapwa banal na kaalaman (brahma-vidyā) at sa agham ng pana (dhanur-veda). Sa digmaan, siya ang tunay na tagapasan ng bigat ng labanan—di matinag, kumikilos sa gitna ng hanay, at kailanma’y hindi umatras mula sa larangan. Kaya, O Pārtha, ang pagnanais na madaig ang maningning na Droṇa ay isang walang saysay na paglalakas-loob.”
उलूक उवाच
The verse underscores the ideal of steadiness and mastery: true authority in war is grounded in disciplined knowledge (sacred and martial) and unwavering resolve. It also warns against reckless overconfidence when facing a superior, seasoned opponent.
Ulūka, acting as a messenger and provocateur for the Kauravas, attempts to intimidate Arjuna by extolling Droṇa’s unmatched competence and steadfastness in battle, portraying any attempt to defeat him as futile audacity.