Shloka 49
उद्योगपर्व (अध्याय १२९) — केशवस्य वैभवप्रदर्शनम् / Krishna’s Theophanic Display in the Kuru Assembly
वरुणो निर्जितो राजा पावकश्नामितौजसा । पारिजातं च हरता जित: साक्षाच्छचीपति:
varuṇo nirjito rājā pāvakaś cāmitaujasaḥ | pārijātaṃ ca haratā jitaḥ sākṣāc chacīpatiḥ ||
Ipinahayag ni Vidura ang napatunayang kataasan ni Śrī Kṛṣṇa sa pamamagitan ng mga tanyag na gawa: dinaig niya si Haring Varuṇa; napasuko niya si Agni, ang diyos ng Apoy, sa kabila ng di-masukat na lakas; at nang tangayin niya ang punong Pārijāta, tinalo pa niya si Indra mismo, ang panginoon ni Śacī. Ang bigat-moral nito ay paalala sa korte ng Kuru: ang pagsalungat sa tagapagtanggol ng dharma ay hindi lamang kapus-palad na pagpapasya kundi maling landas din, sapagkat ang kapangyarihan ni Kṛṣṇa ay nakahanay sa matuwid na layon at nanaig na maging laban sa mga diyos na kalaban.
विदुर उवाच
Educational Q&A
Vidura underscores that moral and political judgment must account for true strength joined to dharma: Kṛṣṇa is not an ordinary ally but one whose righteous purpose and proven might have overcome even divine powers, so choosing hostility toward him is both unethical and self-destructive.
In the Udyoga Parva’s counsel-setting, Vidura argues against the Kauravas’ obstinacy by citing Kṛṣṇa’s famed exploits—subduing Varuṇa, Agni, and even Indra during the Pārijāta episode—to warn that confronting the Pāṇḍavas supported by Kṛṣṇa invites inevitable ruin.