उद्योगपर्व (अध्याय १२९) — केशवस्य वैभवप्रदर्शनम् / Krishna’s Theophanic Display in the Kuru Assembly
इमं हि पुण्डरीकाक्षमभिभूय प्रसहु च
imaṃ hi puṇḍarīkākṣam abhibhūya prasahu ca
Sapagkat matapos mapanaig ang May-matang-Lotus na ito—oo, sa pamamagitan ng lantay na dahas—(gayon niya ito ginawa). Ipinapakita ng taludtod ang sandaling mabigat sa etika: ang “may matang lotus,” tanda ng dangal at pagpipigil, ay hindi hinarap sa panghihikayat o sa asal na ginagabayan ng dharma, kundi pinasuko sa puwersang mapang-api, na naglilitaw ng tunggalian sa pagitan ng wastong payo at ng udyok na mangibabaw.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the moral contrast between dharma-based engagement and domination by force: overpowering a noble ‘lotus-eyed’ figure suggests a lapse from ethical restraint into coercion, a recurring warning in the Udyoga Parva’s diplomacy-and-war setting.
Vaiśaṃpāyana reports that someone subdues the ‘lotus-eyed’ person by force. The line is fragmentary on its own, but it functions as a narrative hinge emphasizing an act of overpowering rather than reconciliation, consistent with the Udyoga Parva’s escalating breakdown of peace efforts.