Shloka 10
ययातिपतनम् — Yayāti’s Fall and the Offer of Dharma
Nārada’s Account
वनेषु मृगवासेषु व्याप्रविप्रोषितेषु च । दावाग्निविप्रयुक्तेषु शून्येषु गहनेषु च
vaneṣu mṛgavāseṣu vyāpraviproṣiteṣu ca | dāvāgniviprayukteṣu śūnyeṣu gahaneṣu ca ||
Sinabi ni Nārada: Sa mga gubat na tirahan ng mga usa—malaya sa panggugulo ng tao at malayo sa ingay ng mga gawain—hindi naaabot ng sunog sa gubat, walang pamayanan, at malalim at tago, namuhay si Mādhavī na parang inahing usa sa gitna ng mga usa. Ngumata siya ng malalambot at makinis na luntiang usbong ng damo at uminom ng dalisay, malamig, malinaw, at matamis na tubig ng mga banal na ilog, at gumala sa mga nag-iisang kakahuyan. Sa gayon, habang pinananatili ang brahmacarya (malinis na pagpipigil), isinabuhay niya ang isang marangal na dharma.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma expressed through disciplined simplicity: choosing secluded, non-violent surroundings, living with purity and restraint, and upholding brahmacarya as a means to cultivate higher ethical conduct.
Nārada describes Mādhavī’s forest-dwelling: she moves among deer in remote, uninhabited, wildfire-free woods, sustains herself on tender grass and pure river-water, and lives a chaste, dharma-centered life.