Udyoga Parva, Adhyaya 104: Nārada on Suhṛt and Nirbandha; the Viśvāmitra–Gālava Exemplum Begins
असहां सर्वभूतानां ममापि विपुलं बलम् | मयापि सुमहत् कर्म कृतं दैतेयविग्रहे,मुझमें भी वह विशाल बल है, जिसे समस्त प्राणी एक साथ मिलकर भी सह नहीं सकते। मैंने भी दैत्योंके साथ युद्ध छिड़नेपर महान् पराक्रम प्रकट किया है
asahāṁ sarvabhūtānāṁ mamāpi vipulaṁ balam | mayāpi sumahat karma kṛtaṁ daiteya-vigrahe ||
Wika ni Garuda: “Ako man ay nagtataglay ng napakalaking lakas—na hindi kayang tiisin kahit ng lahat ng nilalang na magkakasama. At ako, sa aking bahagi, ay nakagawa ng isang tunay na dakilang gawain, naipamalas ang matinding kagitingan nang sumiklab ang labanan laban sa mga Daitya.”
गरुड उवाच
The verse underscores the theme of extraordinary capability joined with proven action: true strength is not merely claimed but demonstrated through great deeds in moments of crisis, especially in the face of formidable opponents.
Garuḍa is speaking and asserting his immense power, reminding the listener that he has already shown exceptional prowess in battle—specifically during a confrontation with the Daityas.