Shloka 37
Svargārohaṇa-parva Adhyāya 5 — Karmaphala-Nirdeśa and Phalāśruti (कर्मफलनिर्देशः फलश्रुतिश्च)
ब्रह्मन्! सत्यवादी मुनि व्यासजीके द्वारा निर्मित यह पुण्यमय इतिहास परम पवित्र एवं बहुत उत्तम है ।।
vaiśampāyana uvāca | brahman! satyavādī muni-vyāsajī-kṛta eṣa puṇyamaya itihāsaḥ parama-pavitraḥ ca atyanta-uttamaḥ || sarvajñena vidhijñena dharmajñānavatā satā | atīndriyeṇa śucinā tapasā bhāvitātmanā || sāṅkhya-yoga-viduṣā ca bahu-śāstra-viśāradena munivareṇa vyāsena divya-dṛṣṭyā vilokya mahātmā-pāṇḍavānām anyeṣāṃ ca bahu-dhana-sampannānāṃ mahā-tejasvināṃ rājñāṃ kīrti-prasāraṇāya ayam itihāsaḥ racitaḥ |
Sinabi ni Vaiśampāyana: “O Brahmin! Ang banal na kasaysayang ito, na nilikha ng pantas na si Vyāsa—ang nagsasalita ng katotohanan—ay lubhang dalisay at napakahusay. Hinubog ito ng isang ganap na nakaaalam, bihasa sa mga ritwal at wastong pamamaraan, nakaugat sa kaalaman ng dharma, isang tunay at marangal na tao—may talinong lampas sa mga pandama, dalisay, at ang kalooban ay pinino ng kapangyarihan ng pag-aayuno at pagninilay. Si Vyāsa, pinakamainam sa mga rishi, dalubhasa sa Sāṅkhya at Yoga at bihasa sa maraming śāstra, ay tumingin sa lahat sa pamamagitan ng banal na paningin at binuo ang kasaysayang ito upang maipalaganap ang katanyagan ng mga Pāṇḍava na dakila ang diwa, at ng iba pang makapangyarihang mga hari na sagana sa yaman at nagliliwanag sa lakas.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames the Mahābhārata as a sanctifying moral history authored by a truth-committed, disciplined, and learned sage. Ethical authority is grounded in dharma-knowledge, purity, and tapas, suggesting that right understanding and right conduct arise from inner refinement and scriptural discernment.
Vaiśampāyana praises Vyāsa and explains why the epic was composed: Vyāsa, endowed with divine vision and mastery of many disciplines, created this itihāsa to preserve and spread the renown of the Pāṇḍavas and other powerful kings, presenting their deeds within a dharmic framework.