Svargārohaṇa-parva Adhyāya 5 — Karmaphala-Nirdeśa and Phalāśruti (कर्मफलनिर्देशः फलश्रुतिश्च)
मुनि: पुराण: कौरव्य पाराशर्यों महाव्रत: । अगाथबुद्धि: सर्वज्ञो गतिज्ञ: सर्वकर्मणाम्
muniḥ purāṇaḥ kauravya pārāśaryo mahāvrataḥ | agāthabuddhiḥ sarvajño gatijñaḥ sarvakarmaṇām ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “O supling ng mga Kuru, ang sinaunang pantas na si Vyāsa, anak ni Parāśara—may dakilang panata, may isip na di masukat ang lalim, ganap na nakaaalam, at nakababatid sa huling hantungan ng lahat ng gawa—ay nagsabi sa akin nito: matapos danasin ang bunga ng kanilang mga gawa, ang lahat ng bayaning iyon ay sa wakas nagbalik at nagsanib sa sarili nilang likás na anyo. At si Bhīṣma, na may dakilang ningning at sukdulang liwanag, ay muling pumasok sa kalagayan ng mga Vasu.”
वैशम्पायन उवाच
Actions (karma) have definite outcomes (gati), and after those results are experienced, beings return to their intrinsic or original state; the verse frames this as a cosmic settling of accounts, witnessed and affirmed by the all-knowing sage Vyāsa.
Vaiśampāyana reports Vyāsa’s authoritative explanation of the heroes’ final destiny: having undergone the consequences of their deeds, they ultimately merge into their primordial identities; specifically, Bhīṣma is said to re-enter the divine class of the Vasus.