स्वर्गारोहणपर्व — तृतीयोऽध्यायः
Indra and Dharma’s Consolation; Celestial Gaṅgā Purification
यत्र ते पुरुषव्याप्रा: शूरा विगतमन्यव: । पाण्डवा धार्तराष्ट्रश्न स्वानि स्थानानि भेजिरे
yatra te puruṣa-vyāprāḥ śūrā vigata-manyavaḥ | pāṇḍavā dhārtarāṣṭrāś ca svāni sthānāni bhejire || tat-paścāt devatābhiḥ parivṛto buddhimān kuru-rājo yudhiṣṭhiraḥ maharṣi-mukhāt sva-stutiṃ śṛṇvan dharmeṇa saha taṃ deśaṃ jagāma yatra te puruṣa-siṃhāḥ śūra-vīrāḥ pāṇḍavāḥ dhṛtarāṣṭra-putrāś ca krodhaṃ tyaktvā ānanda-pūrvakaṃ sva-sva-sthāneṣu vasanti ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Doon, ang mga bayaning iyon—masigasig sa kani-kanilang tungkulin at ngayo’y malaya na sa poot—kapwa ang mga Pāṇḍava at ang mga anak ni Dhṛtarāṣṭra, ay tumanggap na ng kani-kanilang itinakdang kalagayan. Pagkaraan, ang marunong na hari ng Kuru na si Yudhiṣṭhira, napaliligiran ng mga diyos at nakaririnig ng papuri tungkol sa kanya mula sa bibig ng mga dakilang rishi, ay sumama kay Dharma patungo sa lupain na yaon, kung saan ang mga bayani na tila mga leon—ang matatapang na Pāṇḍava at ang mga anak ni Dhṛtarāṣṭra—ay tinalikdan ang galit at nanahan nang may kagalakan, bawat isa sa sariling lugar.
वैशम्पायन उवाच
The verse emphasizes krodha-tyāga—renouncing anger and resentment—as a condition for true peace and rightful placement. Even former enemies (Pāṇḍavas and Dhārtarāṣṭras) are shown dwelling joyfully in their allotted stations once wrath is abandoned, underscoring a dharmic ideal of reconciliation beyond conflict.
Vaiśampāyana describes a heavenly scene: the Pāṇḍavas and the sons of Dhṛtarāṣṭra have already taken their respective places, free from anger. Then Yudhiṣṭhira, accompanied by Dharma and surrounded by gods, hears praise from great seers and proceeds to the region where these heroes dwell contentedly.