Cāturāśramya-dharma—Marks of the Four Āśramas (चातुराश्रम्यधर्मः)
पितृयज्ञास्तथा कृपा: प्रपाश्ष शयनानि च । दानानि च यथाकाल द्विजेभ्यो विसृजेत् सदा
pitṛyajñās tathā kṛpāḥ prapāś śayanāni ca | dānāni ca yathākālaṃ dvijebhyo visṛjet sadā ||
Wika ni Indra: “Dapat laging itaguyod ang mga tungkuling nagpapanatili sa lipunan at nagbibigay-galang sa mga ninuno—ang pag-aalay para sa mga Pitṛ (mga ninuno), ang pagpapakita ng habag, ang pagtatatag ng pampublikong suplay ng tubig, ang pagbibigay ng pahingahan at higaan para sa mga manlalakbay, at ang pagbibigay ng kaloob sa tamang panahon sa mga ‘dalawang-beses na isinilang’ (mga Brahmin). Ang kawanggawang napapanahon at ang kabutihang pampubliko ay mga anyo ng dharma na nagtatagal.”
इन्द्र उवाच
Dharma is expressed through sustained, timely beneficence: honoring ancestors (pitṛyajña/śrāddha), practicing compassion, creating public utilities like water-stations and lodging, and giving appropriate gifts—especially to dvijas—at the right time.
In the Śānti Parva’s instruction on righteous conduct, Indra speaks as a moral authority, enumerating concrete duties and charitable works that uphold social order and generate lasting merit.