Shloka 13
Kṣātra-Dharma, Daṇḍanīti, and Social Order
Indra–Māndhātṛ Dialogue
स राजा राजशार्दूल मान्धाता परमेश्वरम्,राजसिंह! राजा मान्धाताने उस यज्ञमें परमात्मा भगवान् विष्णुके चरणोंकी भावनासे पृथ्वीपर मस्तक रखकर उन्हें प्रणाम किया। उस समय श्रीहरिने देवराज इन्द्रका रूप धारण करके उन्हें दर्शन दिया
sa rājā rājaśārdūla māndhātā parameśvaram | rājasimha! rājā māndhātānena yajñe paramātmā bhagavān viṣṇoḥ caraṇayoḥ bhāvanayā pṛthivyāṃ mastakaṃ nidhāya taṃ praṇamya | tadā śrīharir devarāja indrasya rūpaṃ dhṛtvā tasmai darśanaṃ dadau |
Wika ni Bhishma: “O tigre sa mga hari, o leon sa mga pinuno! Sa handog na iyon, itinuon ni Haring Māndhātā ang kanyang isip, na may taimtim na paggalang, sa mga paa ng Kataas-taasang Panginoong Viṣṇu. Yumukod siya nang lubos, idinampi ang ulo sa lupa at nag-alay ng pagpupugay. Sa sandaling iyon, si Śrī Hari ay nag-anyong Indra, hari ng mga diyos, at pinagkalooban siya ng banal na pangitain. Ipinahihiwatig ng talatang ito na ang tunay na kadakilaan ng hari ay nalulubos sa kababaang-loob at debosyon, at ang tapat na pagsamba ay humihila ng biyaya ng Panginoon sa anyong angkop sa kalagayan ng sumasamba.”
भीष्म उवाच