Shloka 20
Nārada’s Account of the Kaliṅga Svayaṃvara: Duryodhana’s Seizure and Karṇa’s Escort
तदनन्तर प्रहार करनेवालोंमें श्रेष्ठ कर्णने जल्दी-जल्दी बाण मारकर उन सब राजाओंको व्याकुल कर दिया, कोई धनुषसे रहित हो गये, कोई अपने धनुषको ऊपर ही उठाये रह गये, कोई बाण, कोई रथशक्ति और कोई गदा लिये रह गये। जो जिस अवस्थामें थे, उसी अवस्थामें उन्हें व्याकूल करके कर्णने उनके सारथियोंको मार डाला और उन बहुसंख्यक नरेशोंको परास्त कर दिया ।। ते स्वयं वाहयन्तो<श्वान् पाहि पाहीति वादिन: । व्यपेयुस्ते रणं हित्वा राजानो भग्नमानसा:,वे पराजित भूपाल भग्नमनोरथ हो स्वयं ही घोड़े हाँकते और “बचाओ बचाओ,' की रट लगाते हुए युद्ध छोड़कर भाग गये
te svayaṁ vāhayanto 'śvān pāhi pāhīti vādinaḥ | vyapeyus te raṇaṁ hitvā rājāno bhagnamānasāḥ ||
Pagkaraan, si Karṇa—pinakamahusay sa mga nananagupa—ay mabilis na nagpaulan ng mga palaso at ginulo ang lahat ng mga hari: may nawalan ng busog, may nanatiling nakataas ang busog ngunit hindi makakilos, may may hawak na palaso, may may dalang sibat ng karwahe, at may may hawak na pamalo. Sa anumang kalagayan sila naroon, doon mismo niya sila pinanghina; saka niya pinatay ang kanilang mga sarathi at dinaig ang napakaraming haring iyon. Ang mga haring iyon, wasak ang loob, ay tumalikod sa digmaan; sila na mismo ang nagmamaneho sa mga kabayo at paulit-ulit na sumisigaw, “Iligtas kami, iligtas kami!” at tumakas sa sindak—larawang nagpapakita kung paanong ang takot at pagkawala ng loob ay nakatutunaw sa dangal ng pagkahari sa harap ng napakalakas na puwersa.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how inner resolve (mānasika dhairya) sustains status and duty: when morale collapses, even kings abandon the kṣatriya role and seek mere survival, showing that fear can overturn social identity and obligation.
Nārada describes a rout: the kings, demoralized, leave the battlefield and flee, driving their own horses and repeatedly crying for protection—signaling disorder, loss of command structure, and total defeat.