तस्य मे प्रश्नमुत्पन्नं छिन्धि त्वमनिलाशन । पश्चात् कार्य वदिष्यामि श्रोतुमहति तद् भवान्
tasya me praśnam utpannaṃ chindhi tvam anilāśana | paścāt kāryaṃ vadiṣyāmi śrotum arhati tad bhavān, pavanāśana ||
Wika ng Brāhmaṇa: “May isang bagong tanong na sumibol sa aking isipan. Lutasin mo muna ito para sa akin, O tagapigil ng hangin. Pagkatapos nito, sasabihin ko ang aking pakay; ikaw na karapat-dapat makinig, makinig kang mabuti, O manlulupig ng hangin.”
ब्राह्मण उवाच
The verse foregrounds disciplined inquiry: before acting or presenting one’s request, one should seek clarity by asking and resolving doubts. It also models respectful dialogue—addressing the listener as worthy and requesting attentive hearing—an ethical posture in learning and counsel.
A Brahmin, in conversation with a figure addressed as ‘wind-subduer’ (anilāśana/pavanāśana), pauses to raise a new question. He asks that it be answered first; only afterward will he present his intended business, requesting the other to listen carefully.