प्रकाशितस्त्वं स्वगुणैर्यशोगर्भगभस्तिभि: । शशाड्ककरसंस्पर्शै्द्यैरात्मप्रकाशितै:
prakāśitastvaṁ svaguṇair yaśo-garbha-gabhastibhiḥ | śaśāṅka-kara-saṁsparśair yair ātma-prakāśitaiḥ ||
Wika ng Brāhmaṇa: “Ikaw ay nagniningning dahil sa sarili mong mga kabutihan—mga sinag ng mabuting katanyagan na kusang nagliliwanag at banayad sa haplos na gaya ng liwanag ng buwan. Ang iyong kahusayan mismo ang nagpaparadiyante sa iyo, nagdadala ng kapanatagan at pag-angat ng loob sa sinumang lumalapit.”
ब्राह्मण उवाच
True radiance comes from inner virtue: good qualities generate ‘self-luminous’ renown that naturally comforts and benefits others, like the cool touch of moonlight.
A Brāhmaṇa addresses someone with respectful praise, using the metaphor of moonbeams to describe how the person’s virtues and good fame shine on their own and bring soothing influence to those around them.