Prāyaścitta-vidhāna: Tapas, Dāna, Vrata, and Proportional Expiation (प्रायश्चित्तविधानम्)
एवंवृत्त: प्रियैदरि: संवसन् धर्ममाप्नुयात् । 'जैसे गृहत्यागी संन्यासी घरके प्रति अनासक्त होता है, उसी प्रकार गृहस्थको भी ममता और आसक्ति छोड़कर ही घरमें रहना चाहिये। जो इस प्रकार सदाचारका पालन करते हुए अपनी प्रिय पत्नीके साथ घरमें निवास करता है, वह धर्मका पूरा-पूरा फल प्राप्त कर लेता है
evaṁvṛttaḥ priyaiḥ sārdhaṁ saṁvasan dharmam āpnuyāt |
Sinabi ni Vyāsa: Ang nabubuhay sa ganitong paraan—naninirahan sa tahanan kasama ang mga minamahal ngunit malaya sa pag-aangkin at pagkapit—ay nakakamit ang dharma nang ganap. Ang aral: kahit ang maybahay ay dapat maglinang ng panloob na pagtalikod na tulad ng isang naglalakbay na ascetic; manatili sa sambahayan ngunit bitawan ang pagkakapit, at sa gayon ay tuparin ang matuwid na asal nang hindi nabibigkis nito.
व्यास उवाच
A householder can attain the full fruit of dharma by living with loved ones while abandoning possessiveness and attachment—practicing inner renunciation without necessarily abandoning the home.
Vyāsa delivers a normative instruction in the Śānti Parva: he describes the ideal mode of household living—residing with one’s dear ones but with a renunciate’s non-attachment—presenting it as a path to complete dharmic fulfillment.