राजधर्माश्रयं केचित् केचिदात्मफलाश्रयम् | गुरुधर्माश्रयं केचित्केचिद् वाक्संयमाश्रयम्,कोई राजधर्म, कोई आत्मज्ञान, कोई गुरुशुश्रुषा और कोई मौनव्रतका ही आश्रय लिये बैठे हैं
rājadharmāśrayaṃ kecit kecid ātmaphalāśrayam | gurudharmāśrayaṃ kecit kecid vāksaṃyamāśrayam ||
Wika ng Brahmin: “May ilan na sumasandig sa rājadharma, ang mga tungkulin ng pamumuno; may ilan na sumasandig sa bungang nagmumula sa pagkakilala sa sarili at panloob na pagkamulat. May ilan na umaasa sa disiplina ng paglilingkod sa guro at paggalang sa batas ng guru; ang iba nama’y itinatag ang pagsasanay sa pagpipigil ng pananalita. Kaya iba-iba ang sinasandigan ng mga naghahanap upang mamuhay nang matuwid.”
ब्राह्मण उवाच
Dharma can be pursued through different legitimate supports—public duty (rājadharma), inner realization (ātmaphala), disciplined reverence for the teacher (gurudharma), and ethical restraint in speech (vāksaṃyama). The verse highlights plural pathways oriented toward self-control and right conduct.
A brāhmaṇa speaker is describing how various people adopt different disciplines or ‘refuges’ in life—some focusing on governance and justice, others on inner spiritual attainment, others on guru-centered discipline, and others on silence and controlled speech—framing a broader Shanti Parva discussion on dharma and conduct.