Āścarya-kathana: Brāhmaṇa–Nāga Dialogue on Sūrya (Vivasvat) and the ‘Second Sun’ Phenomenon
सनत्कुमारादपि च वीरणो वै प्रजापति: । कृतादौ कुरुशार्दूल धर्ममेतदधीतवान्
sanatkumārād api ca vīraṇo vai prajāpatiḥ | kṛtādau kuruśārdūla dharmam etad adhītavān, nareśvara | tatpaścāt bhagavān sanatkumāraḥ naraśvarāya etat sātvata-dharma-upadeśaṃ prāha | kuruśreṣṭha! sanatkumārāt vīraṇa-prajāpatinā kṛtayugasya ādau asya dharmasya upadeśaḥ gṛhītaḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Maging mula kay Sanatkumāra, ang Prajāpati na nagngangalang Vīraṇa ay natuto ng mismong Dharmang ito sa pasimula ng Kṛta-yuga, O hari, tigre sa mga Kuru. Pagkaraan, ang pinagpalang Sanatkumāra ang naghatid ng aral na iyon ng Sātvata-Dharma. O pinakamainam sa mga Kuru, mula kay Sanatkumāra tinanggap ni Prajāpati Vīraṇa ang tagubiling ito sa Dharma sa pinakamaagang panahon ng Kṛta-yuga.
वैशम्पायन उवाच
The verse emphasizes the authority of Dharma through an ancient lineage of transmission: Sātvata-Dharma is presented as a venerable teaching received at the very dawn of the Kṛta-yuga, underscoring its timeless ethical and spiritual legitimacy.
Vaiśampāyana describes how the teaching was handed down: Sanatkumāra instructed Vīraṇa Prajāpati at the beginning of the Kṛta age, and this tradition of instruction is being recalled to validate the doctrine being discussed in the Śānti Parva.