Shloka 22
नागैः सह ब्राह्मणस्य अतिथिधर्म-व्रतसंवादः | The Brahmin’s Vow and the Nāgas’ Hospitality Appeal
विधिना स्वेन युक्ताभ्यां यथापूर्वे द्विजोत्तम । आस्थिताभ्यां सर्वकृच्छूं व्रतं सम्यगनुत्तमम्
vidhinā svena yuktābhyāṁ yathāpūrve dvijottama | āsthitābhyāṁ sarvakṛcchūṁ vrataṁ samyag anuttamam ||
Wika ni Nārada: “O pinakamainam sa mga isinilang na makalawa, gaya ng dati, kaming dalawa—na ayon sa wastong paraan ay nakatuon sa aming itinakdang mga disiplina—ay nanatiling matatag sa walang kapantay na panata, ganap at mabigat sa lahat ng hirap. Sa gayong kalagayan kami dumating sa Śvetadvīpa at nakita ka roon. O yamang-yaman sa pag-aayuno, nakatagpo mo ang Panginoon at nakipag-usap sa Kanya; batid naming mabuti ang lahat ng ito. Dakilang muni, anumang mabuti o masamang pangyayari na naganap, nagaganap, o magaganap sa tatlong daigdig kasama ang lahat ng gumagalaw at di-gumagalaw—noon ay ipinahayag sa iyo ng Diyos ng mga diyos, si Śrī Hari, ang lahat.”
नारद उवाच
Educational Q&A
Steadfast adherence to one’s prescribed discipline (svadharma) and rigorous vows (vrata) prepares the seeker for divine encounter; the Lord’s knowledge encompasses all time—past, present, and future—across the entire cosmos.
Nārada recalls that he and another companion, while observing an arduous vow, reached Śvetadvīpa and witnessed the addressed sage meeting and conversing with Śrī Hari; Nārada affirms that the Lord revealed to that sage the full scope of events in the three worlds.