Shloka 11131
Atithi-satkāra and the Consolation of Wise Counsel (अतिथिसत्कारः प्रज्ञानवचनस्य च पराश्वासनम्)
वेगेन महता पार्थ पतन्नारायणोरसि
vegena mahatā pārtha patannārāyaṇorasi
“O Pārtha, sa napakalakas na bilis, siya’y bumagsak sa dibdib ni Nārāyaṇa.” Ipinahihiwatig ng taludtod ang di-mapipigil na bugso ng isang pagtatagpong itinadhana: maging ang pagbagsak ng makapangyarihan ay nasusukat sa harap ng Kataas-taasan; at ang lakas at pagmamadali, kapag walang wastong pagkaunawa, ay humahantong sa nakapagpapakumbabang banggaan sa mas mataas na kaayusan.
तामिन्द्र उवाच गच्छ नहुषस्त्वया वाच्योथ<पूर्वेण मामृषियुक्तेन यानेन त्वमधिरूढ
Educational Q&A
Unchecked force and haste, even when impressive, meet their limit before the supreme principle (Nārāyaṇa). The verse implicitly commends restraint and right understanding over mere momentum and power.
The speaker addresses Arjuna (“Pārtha”) and describes someone plunging with great speed onto Nārāyaṇa’s chest—an image of sudden impact that conveys both dramatic action and the humbling of a force before the divine.