Shloka 104
Atithi-satkāra and the Consolation of Wise Counsel (अतिथिसत्कारः प्रज्ञानवचनस्य च पराश्वासनम्)
नारायणाद् वरं लब्ध्वा प्राप्प योगमनुत्तमम् । क्रमं प्रणीय शिक्षां च प्रणयित्वा स गालव:
nārāyaṇād varaṁ labdhvā prāpya yogam anuttamam | kramaṁ praṇīya śikṣāṁ ca praṇayitvā sa gālavaḥ ||
Matapos tumanggap ng biyaya mula kay Nārāyaṇa at maabot ang di-mapapantayang disiplina ng yoga, isinistemang mabuti ng pantas na si Gālava ang maayos na pagkakasunod ng pagbigkas ng Veda (krama) at sumulat din ng Śikṣā, ang agham ng tunog at wastong pagbigkas. Sa gayon, siya ang naging pangunahing halimbawa sa mga ganap na bihasa sa masinop na pagsasaayos ng Veda—na nagpapakita na ang espirituwal na kaganapan at ang maingat na pag-iingat sa banal na kaalaman ay iisang tungkuling etikal.
तामिन्द्र उवाच गच्छ नहुषस्त्वया वाच्योथ<पूर्वेण मामृषियुक्तेन यानेन त्वमधिरूढ
Educational Q&A
True spiritual attainment (anuttama-yoga) is meant to mature into dharmic service: preserving, clarifying, and transmitting sacred knowledge with precision. The verse links devotion to Nārāyaṇa with responsible scholarship—showing that inner realization and outer discipline in learning support each other.
The text praises the sage Gālava: after receiving a boon from Nārāyaṇa and attaining supreme yoga, he systematizes Vedic sequencing (krama) and composes Śikṣā (phonetics). He is presented as an early or foremost authority in these ordered methods of Vedic study.