एकान्तिधर्म-प्रश्नः (Inquiry into Ekāntin Dharma) / The Origin and Practice of Single-Pointed Nārāyaṇa-Centered Discipline
गच्छेति तं नारदमुक्तवान् स सम्पूजयित्वा55त्मविधिक्रियाभि: । ब्रह्मपुत्र नारदजीका यह वचन सुनकर सनातन धर्मके रक्षक भगवान् नारायणने उनकी विधिवत् पूजा करके उन्हें जानेकी आज्ञा दे दी
gaccheti taṃ nāradam uktavān sa sampūjayitvā ātma-vidhi-kriyābhiḥ |
Matapos parangalan si Nārada sa wastong mga ritwal at paggalang na itinakda ng sarili niyang banal na disiplina, sinabi niya kay Nārada: “Humayo.” Kaya, pagkaraang maihandog ang nararapat na pagpupugay, ipinagkaloob ng banal na tagapagtanggol ng walang hanggang Dharma ang pahintulot sa pantas na lumisan—ipinapakita na maging ang pinakamataas na kapangyarihan ay nagtataguyod ng dharma sa pamamagitan ng magalang na asal sa marurunong.
नारद उवाच
Even the most exalted person upholds dharma through proper conduct: honoring a worthy guest or sage with prescribed rites and respectful speech before granting leave. Ethical authority is shown through humility, reverence, and adherence to right procedure.
After Nārada has spoken, the host (implied to be a divine figure in the surrounding context) performs due honors according to prescribed ritual etiquette and then tells Nārada, “Go,” formally giving him permission to depart.