एकान्तिधर्म-प्रश्नः (Inquiry into Ekāntin Dharma) / The Origin and Practice of Single-Pointed Nārāyaṇa-Centered Discipline
तैरेकमतिभिर्भूत्वा यत् प्रोक्तं शास्त्रमुत्तमम् । वेदैश्नतुर्भि: समितं कृतं॑ मेरो महागिरी
bhīṣma uvāca | tair ekamatibhir bhūtvā yat proktaṃ śāstram uttamam | vedaiś caturbhiḥ samitaṃ kṛtaṃ merau mahāgiri ||
Sinabi ni Bhishma: “Nagkaisa sila sa iisang layunin at ipinahayag ang isang napakahusay na kasulatan. Binubuo sa dakilang bundok na Meru at iniayon sa apat na Veda, ito’y tumatayong gabay na may ganap na kapangyarihan. Doon, ang pinakamataas na mga simulain ng dharma para sa daigdig ay ipinaliwanag na wari’y binigkas mula sa pitong bibig—hudyat ng iisang saligang itinatag ng mga rishi para sa kaayusang moral at panlipunan.”
भीष्म उवाच
That a true and authoritative dharma-teaching (śāstra) is grounded in unanimity among realized sages and must be consistent with the four Vedas; such concord gives it normative force for guiding worldly conduct.
Bhishma introduces an account of a supreme treatise on dharma said to have been composed on Mount Meru by a unified group of sages, emphasizing its Veda-aligned authority and its role in explaining the best principles of worldly dharma.