एकान्तिधर्म-प्रश्नः (Inquiry into Ekāntin Dharma) / The Origin and Practice of Single-Pointed Nārāyaṇa-Centered Discipline
पितृशेषेण विप्रांश्न संविभज्यश्रितांश्व॒ सः । शेषान्नभुक् सत्यपर: सर्वभूतेष्वहिंसक:
pitṛ-śeṣeṇa viprān saṁvibhajya āśritāṁś ca saḥ | śeṣānna-bhuk satya-paraḥ sarva-bhūteṣv ahiṁsakaḥ ||
Sinabi ni Bhishma: Matapos munang ipamahagi sa mga Brahmana at sa mga umaasa sa kanya ang natira mula sa mga handog sa mga Pitṛ (mga ninuno), saka lamang siya kumain ng pagkaing naiwan. Siya’y tapat sa katotohanan at nagsasagawa ng di-karahasan sa lahat ng nilalang—isang huwaran ng disiplinadong pamumuhay ng maybahay, na inuuna ang paggalang sa mga diyos, sa mga ninuno, at sa mga panauhin bago ang sariling pagkain.
भीष्म उवाच
One should prioritize dharmic distribution—honoring ancestors and supporting Brahmins and dependents—before personal consumption, while remaining steadfast in truth and non-violence toward all beings.
Bhishma describes the conduct of a righteous person who, after completing ritual obligations, distributes the remaining food to Brahmins and dependents and only then eats what is left, embodying satya (truth) and ahiṁsā (non-harm).