नारायणीयमाख्यानम् (Nārāyaṇīyam Ākhyānam) — Nārada’s Return and Hymnic Consolidation
ततस्तस्मिन् पदे नित्ये निर्गुणे लिड्भवर्जिते । ब्रह्मणि प्रत्यतिष्ठत् स विधूमो5ग्निरिव ज्वलन्,तत्पश्चात् वे नित्य निर्गुण एवं लिंगरहित ब्रह्मपदमें स्थित हो गये। उस समय उनका तेज धूमहीन अग्निकी भाँति देदीप्यमान हो रहा था
tatastasmīn pade nitye nirguṇe liṅgavārjite | brahmaṇi pratyatiṣṭhat sa vidhūmo 'gnir iva jvalan ||
Wika ni Bhishma: Pagkaraan, siya’y matatag na nanahan sa yaong walang-hanggang kalagayan—walang katangian (nirguṇa) at walang anumang tanda—sa Brahman. Noon, ang kanyang ningning ay naglalagablab na parang apoy na walang usok.
भीष्म उवाच
Liberation is portrayed as steady abidance in nirguṇa Brahman—beyond qualities and all identifying marks. The ‘smokeless fire’ image conveys purity and unobstructed luminosity: when ignorance and attachment are absent, consciousness shines clearly.
Bhīṣma describes a person (previously under discussion in the chapter) attaining final establishment in Brahman. The attainment is depicted not as a physical journey but as a spiritual consummation—resting in the eternal, markless reality, with radiant clarity.