Shloka 2
नारायणीयमाख्यानम् (Nārāyaṇīyam Ākhyānam) — Nārada’s Return and Hymnic Consolidation
तमो हााष्टविधं हित्वा जहौ पञ्चविध॑ रज: । ततः सत्त्वं जहौ धीमांस्तदद्भुतमिवाभवत्,भीष्मजी कहते हैं--युधिष्ठि!र[ यह वचन कहकर महातपस्वी शुकदेवजी सिद्धि पानेके उद्देश्यस्से आगे बढ़ गये। बुद्धिमान् शुकने चार प्रकारके दोषोंका, आठ प्रकारके तमोगुणका तथा पाँच प्रकारके रजोगुणका परित्याग करके सत्त्वगुणको भी त्याग दिया-; यह एक अद्भुत-सी बात हुई
bhīṣma uvāca | tamo hāṣṭavidhāṃ hitvā jahau pañcavidhaṃ rajaḥ | tataḥ sattvaṃ jahau dhīmāṃs tad adbhutam ivābhavat ||
Wika ni Bhishma: Matapos iwaksi ang walong-uring dilim (tamas), iniwan ng marunong ang limang-uring pagnanasa at pag-aalab (rajas). Pagkaraan, pati ang kabutihan (sattva) ay kanyang binitiwan; at iyon ay waring kagila-gilalas. Itinatampok ng taludtod ang sukdulan ng pag-aayuno at pagtalikod-sa-mundo: na kahit ang pinakapinong birtud ay nilalampasan, tungo sa kalayaang lampas sa tatlong guṇa.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that spiritual completion is not merely replacing tamas and rajas with sattva, but ultimately transcending even sattva—going beyond all guṇas toward liberation.
Bhishma describes an advanced ascetic state: the wise person first abandons tamas, then rajas, and finally even sattva, presenting this final relinquishment as something extraordinary.