Shloka 48
नरनारायण-नारदसंवादः
Nara-Nārāyaṇa–Nārada Discourse on Vision, Elements, and Entry into Vāsudeva
ततो मुहुर्त संचिन्त्य निश्चितां गतिमात्मन: । परावरज्ञो धर्मस्य परां नै:श्रेयसीं गतिम्
tato muhūrtaṃ saṃcintya niścitāṃ gatim ātmanaḥ | parāvarajño dharmasya parāṃ naiḥśreyasīṃ gatim ||
Pagkaraan, matapos magnilay nang sandali sa landas na itinakda niya para sa sarili, siya—na nakaaalam ng mataas at mababa, at ng mga daan ng dharma—ay dumating sa matibay na pasiya hinggil sa kataas-taasang landas na nagdudulot ng kagalingan at humahantong sa huling kabutihan. Ipinapakita ng taludtod ang sinadyang pagsusuri sa sarili at ang pagpili sa pinakamataas na layon ng dharma kaysa sa mas mabababang hangarin.
नारद उवाच
Educational Q&A
One should pause, reflect, and then choose dharma’s highest aim—naiḥśreyasa, the path that leads to ultimate welfare and liberation—rather than acting from impulse or settling for lower, merely worldly goals.
The speaker describes a wise figure who, after brief contemplation about his own determined course, reaches certainty about the supreme, auspicious destination taught by dharma—signaling a decisive turn toward the highest spiritual good.