Nārada’s Darśana of Viśvarūpa Nārāyaṇa and the Caturmūrti Doctrine (नारदस्य नारायणदर्शनं चतुर्मूर्तिविचारश्च)
ब्रह्मर्षे विदितश्वासि विषयान्तमुपागत: । गुरोस्तव प्रसादेन तव चैवोपशिक्षया,ब्रह्मर्ष! मैं आपको अच्छी तरह जान गया। आप अपने पिताजीकी कृपा और उन्हींसे मिली हुई शिक्षाद्वारा विषयोंसे परे हो चुके हैं
janaka uvāca | brahmarṣe viditaś cāsi viṣayāntam upāgataḥ | guros tava prasādena tava caivopaśikṣayā |
Sinabi ni Janaka: “O brahmarṣi, ngayon ay malinaw na kitang naunawaan. Sa biyaya ng iyong guro at sa aral na tinanggap mo mula sa kanya, narating mo na ang hangganan ng mga bagay na dinarama ng pandama—nakatindig lampas sa mga kaligayahang makamundo.”
जनक उवाच
True spiritual maturity is marked by transcendence of viṣayas (sense-objects and attachments). Such detachment is credited to the guru’s grace and disciplined instruction, highlighting the ethical and pedagogical centrality of the guru–śiṣya relationship.
King Janaka addresses a brahmarṣi, declaring that he has recognized the sage’s inner state: the sage has gone beyond worldly objects of enjoyment, and this attainment is attributed to the teacher’s favor and the training received.