Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
अथ पज्चदशो राजन गुणस्तत्रापर: स्मृत: । पृथक्कलासमूहस्य सामग्र्यं तदिहोच्यते
atha pañcadaśo rājan guṇas tatrāparaḥ smṛtaḥ | pṛthakkalāsamūhasya sāmagrīyaṃ tad ihocyate ||
Wika ni Bhīṣma: “Ngayon, O Hari, kinikilala rin doon ang ikalabinlimang katangian. Dito ito’y inilalarawan bilang ganap na kabuuan at wastong pagsasanib ng isang kalipunan ng magkakahiwalay na sining at kasanayan—upang ang mga hiwa-hiwalay na kakayahan ay magtagpo bilang isang magkakaugnay na buo.”
भीष्य उवाच
The verse teaches that beyond possessing many separate skills, a higher virtue is their sāmagrī—completeness and coordinated integration—so that diverse arts function together effectively and responsibly.
Bhīṣma continues a structured enumeration of qualities (guṇas) while instructing the king, introducing an additional item: the integrated sufficiency of a set of distinct arts and competencies.