शुकस्य योगसिद्धिः (Śuka’s Yogic Attainment and Ascent)
एवमुक्त: स वैदेहं प्रत्युवाचापरोक्षवित् । निवृत्तिर्न तयोरस्ति नानिवृत्ति: कथठ्चन
evam uktaḥ sa vaidehaṁ pratyuvāca aparokṣavit | nivṛttir na tayor asti nānivṛttiḥ kathaṁcana ||
Nang masabi ito, ang pantas—na may tuwirang kaalaman—ay sumagot sa hari ng Videha: “Walang ganap na pagkapawi sa dalawang iyon—katandaan at kamatayan; ngunit hindi rin totoo na ang pagkapawi nila’y lubos na imposible sa anumang paraan. Hindi sila napagtatagumpayan sa yaman o kapangyarihang makamundo; datapwat sa pamamagitan ng kaalaman, ang ikot ng muling pagsilang ay maaaring wakasan—at kung gayon, ano pa ang masasabi tungkol sa katandaan at kamatayan?”
भीष्म उवाच
Worldly means cannot abolish old age and death, but liberating knowledge can end rebirth (saṁsāra); with the end of rebirth, the problem of recurring old age and death is transcended.
Bhishma reports a teaching episode: when the king of Videha questions him, the sage Pañcaśikha—described as a knower of direct realization—answers by distinguishing between ordinary, worldly attempts to avoid aging and death and the deeper spiritual solution of knowledge leading to liberation.