नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
सर्वे वर्णा ब्राह्मणा ब्रह्मजाश्न सर्वे नित्यं व्याहरन्ते च ब्रह्म । तत्त्वं शास्त्र ब्रह्मबुद्धा ब्रवीमि सर्व विश्व ब्रह्म चैतत् समस्तम्
sarve varṇā brāhmaṇā brahmajāś ca sarve nityaṁ vyāharanti ca brahma | tattvaṁ śāstra-brahma-buddhyā bravīmi sarvaṁ viśvaṁ brahma caitat samastam ||
Ipinahayag ni Yājñavalkya na yamang ang lahat ng nilalang ay nagmumula sa Brahman, ang lahat ng uri ng lipunan ay sa pinakailalim na pagkakakilanlan ay tunay na “brāhmaṇa.” Lahat ay walang humpay na bumibigkas sa Brahman—may malay man o hindi—sapagkat ang Brahman ang saligan ng pananalita at kamalayan. Mula sa pananaw ng Brahman at ayon sa tunay na diwa ng śāstra, sinabi niya ang pasya: ang buong sansinukob na ito, ang kabuuan ng nakikita at nararanasan, ay walang iba kundi Brahman.
याज़्वल्क्य उवाच
The verse teaches a Vedāntic conclusion: since all beings arise from Brahman, the entire universe is Brahman. Social distinctions (varṇa) are secondary to the deeper identity of all as rooted in Brahman, and true understanding comes from Brahman-aware insight aligned with śāstra.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma and liberation, Yājñavalkya is presenting a doctrinal summary: he frames scriptural truth from the standpoint of Brahman-realization and asserts the all-pervading nature of Brahman as the essence of the world.