नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
कृत्स्नं शतपथं चैव प्रणेष्यसि द्विजर्षभ । तस्यान्ते चापुनभवि बुद्धिस्तव भविष्यति,द्विजश्रेष्ठ! तुम सम्पूर्ण शतपथका भी प्रणयन (सम्पादन) करोगे। इसके बाद तुम्हारी बुद्धि मोक्षमें स्थिर होगी
kṛtsnaṁ śatapathaṁ caiva praṇeṣyasi dvijarṣabha | tasyānte cāpunarbhavi buddhis tava bhaviṣyati, dvijaśreṣṭha ||
Sinabi ni Yājñavalkya: “O toro sa mga dwija, ikaw rin ay magsasakdal at maglalathala ng buong Śatapatha (Brāhmaṇa). At kapag natapos ang gawaing iyon, O pinakamainam sa mga brāhmaṇa, ang iyong pagkaunawa ay mananatiling nakapirmi sa kalagayang walang pagbabalik—kalayaan.”
याज़्ञवल्क्य उवाच
The verse links disciplined scriptural transmission (compiling and teaching Vedic tradition) with the maturation of insight that culminates in apunarbhavi buddhi—an understanding oriented to liberation and no further rebirth.
Yājñavalkya addresses a distinguished brāhmaṇa, predicting that he will complete the Śatapatha and, after finishing that undertaking, attain a steady, liberation-directed intellect.