नारद–शुक संवादः (Nārada–Śuka Dialogue): Tyāga, Saṃyama, and Vyakta–Avyakta Viveka
पाषाण इव मेघोत्थैर्यथा बिन्दुभिराहत: । नालं चालयितुं शक््यस्तथा युक्तस्य लक्षणम्
pāṣāṇa iva meghotthair yathā bindubhir āhataḥ | nālaṃ cālayituṃ śakyaḥ tathā yuktasya lakṣaṇam ||
Gaya ng batong hindi nayayanig kahit paulit-ulit na tamaan ng mga patak-ulan na isinilang ng ulap, gayon ang tanda ng taong nakayuko sa yoga: kahit sumulpot ang sari-saring panggambala at pagyanig ng isip, hindi nito magagambala ang disiplinadong nagsasanay. Itinuturo rito na ang katatagan ng diwa ay lakas na etikal—paninindigan sa gitna ng pang-uudyok, ligaya, sakit, at pabagu-bagong kalagayan ng daigdig.
याज़्ञवल्क्य उवाच
The defining sign of a yoga-disciplined person is inner steadiness: external impacts—temptations, provocations, grief, praise, blame, or other distractions—do not shake the mind from its settled clarity.
Yājñavalkya is describing the characteristics (lakṣaṇa) of a yogayukta person, using a simile: just as raindrops cannot move a rock, so disturbances cannot unsettle the true practitioner.