Shloka 7
Śuka’s Nirveda: Vyāsa’s Admonition on Dharma, Impermanence, and ‘Imperishable Wealth’ (अक्षय-धन)
स्वादुकामुक कामानां वैतृष्ण्यं कि न गच्छसि । मधु पश्यसि दुर्बुद्धे प्रपातं नानुपश्यसि
svādukāmuka kāmānāṁ vaitṛṣṇyaṁ kiṁ na gacchasi | madhu paśyasi durbuddhe prapātaṁ nānupaśyasi ||
Wika ni Bhīṣma: “O hangal na tao, na sabik tikman ang tamis ng mga aliw—bakit hindi humuhupa ang uhaw mo sa pagnanasa? Pulot lamang sa mataas na sanga ang nakikita mo, ngunit hindi mo tinitingnan ang nakamamatay na pagbagsak sa ibaba. Ganyan din, nabibihag ka ng tamis ng pag-enjoy at hindi mo napapansin ang kapahamakaang sumusunod sa pagkakapit.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Pleasures appear sweet like honey, but attachment blinds one to the danger of downfall. The verse urges vaitṛṣṇya—freedom from craving—through clear-sighted reflection on consequences.
In Bhīṣma’s instruction (Śānti Parva), he rebukes a pleasure-seeking mindset using a vivid image: a person fixated on honey high on a branch ignores the deadly risk of falling—illustrating how desire narrows judgment.