जनक–सुलभा संवादः
Janaka–Sulabhā Dialogue on Mokṣa and Non-attachment
बुध्यते च परां बुद्धि विशुद्धाममलां यदा
budhyate ca parāṁ buddhiṁ viśuddhām amalāṁ yadā
Sabi ni Vasiṣṭha: Kapag nagising ang pinakamataas na talino ng tao—lubos na dalisay at walang dungis, nakatuon lamang sa Brahman—direkta niyang natatanto ang Kataas-taasang Brahman (na tinutukoy bilang ika-dalawampu’t anim na prinsipyo) at nagiging kauri ng mismong kalikasan nito. Nakatatag sa laging dalisay at laging mulat na kalagayan ng Brahman, ganap niyang nalalampasan ang di-nahahayag na Prakṛti na may gampaning paglikha at pagkalusaw.
वसिष्ठ उवाच
When the intellect becomes perfectly purified and fixed on Brahman, direct realization arises; one becomes established in Brahman-consciousness and thereby transcends unmanifest Prakṛti and its cycle of creation and dissolution.
Vasiṣṭha is instructing a king (nṛpaśreṣṭha) in liberation-teaching: he describes the inner transformation of buddhi culminating in Brahman-realization and freedom from the cosmic processes governed by Prakṛti.