Shloka 24
अव्यक्त–पुरुष–विवेकः (Discrimination of Avyakta/Prakṛti and Puruṣa) — Yājñavalkya’s Anvīkṣikī to Viśvāvasu
स तमोनुद इत्युक्त: सर्वज्ञैर्वेंदपारगै: | विमलो वितमस्कक्न निर्लिड्रोडलिड्भरसंज्ञित:
sa tamonuda ity uktaḥ sarvajñair vedapāragaiḥ | vimalaḥ vitamaskaś ca nirliṅgo ’liṅgasaṃjñitaḥ ||
Sinabi ni Vasiṣṭha: Ang mga pantas na ganap ang kaalaman, na nakatawid na sa malayong pampang ng mga Veda, ay tumatawag sa Kanya na “Tamonuda,” ang tagapag-alis ng dilim (kamangmangan). Siya’y dalisay, lampas sa lagim ng tamas, malaya sa lahat ng maruming tabing na nagkukubli; wala Siyang anumang tanda o hanggahang naglilimita, gayunman Siya’y binabanggit bilang “Walang-Tanda” (alīṅga). Sa pamamagitan ng maselang pagninilay sa loob, natatamo ng yogin ang tuwirang pagtanaw sa Saksi ng lahat—ang hindi isinisilang at hindi namamatay.
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The Supreme Self is the dispeller of ignorance (tamas) and is ultimately without limiting marks (liṅga). True yoga culminates in direct realization of this pure, signless Reality—beyond the guṇas and conceptual attributes.
Vasiṣṭha is instructing about the nature of the highest Reality as understood by Vedic seers: they name it “Tamonuda,” describe it as pure and beyond darkness, and characterize it as ‘without sign,’ indicating transcendence of all upādhis (limiting adjuncts).