अव्यक्त-गुण-पुरुषविवेकः | Avyakta, Guṇas, and Discrimination of Puruṣa
मनुष्यत्वाच्च निरयं प्यायेणोपगच्छति । य एवं वेत्ति नित्यं वै निरात्मा55त्मगुणैवत:
manuṣyatvācca nirayaṃ pyāyeṇopagacchati | ya evaṃ vetti nityaṃ vai nirātmātmaguṇair iva ||
Sinabi ni Vasiṣṭha: “Kahit sa pagiging tao pa lamang, maaaring mahulog sa impiyerno dahil sa pagbagsak ng asal at sa pagkalulong sa pita. Ngunit ang laging nakauunawa sa katotohanang ito—na nakikita ang di-makasariling (di-egoikong) realidad na para bang may mga katangian ng sarili—ay nananatiling may pag-unawa at hindi nadadala ng mga katangiang iyon.”
वसिष्ठ उवाच
Human life easily slips into suffering when one allows faults to grow—through indulgence, heedlessness, and ego-driven conduct. Continuous discernment about the nature of self and qualities (guṇas) prevents one from being overpowered by them and from accruing actions that lead to ‘hellish’ consequences.
In Śānti Parva’s instructional setting, Vasiṣṭha speaks as a moral and spiritual teacher, warning about the dangers inherent in human weakness and emphasizing steady knowledge/discrimination as the safeguard against downfall.