अव्यक्त-गुण-पुरुषविवेकः | Avyakta, Guṇas, and Discrimination of Puruṣa
इति श्रीमहाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि वसिष्ठकरालजनकसंवादे त्रयधिकत्रिशततमो< ध्याय:
iti śrīmahābhārate śāntiparvaṇi mokṣadharmaparvaṇi vasiṣṭha-karāla-janaka-saṃvāde trayadhika-triśatatamo 'dhyāyaḥ |
Kaya, sa Śrī Mahābhārata, sa loob ng Śānti Parva at lalo na sa bahaging Mokṣadharma, dito nagwawakas ang pag-uusap nina Vasiṣṭha at Karāla Janaka bilang ika-303 kabanata. Ipinahihiwatig ng kolofon na ito ang pagtatapos ng isang bahaging pagtuturo tungkol sa dharmang nakatuon sa paglaya, na inilahad sa pamamagitan ng usapan ng pantas at hari, kung saan ang pananaw na etikal ay ipinakikitang karunungang maisasagawa at hindi lamang teorya.
वसिष्ठ उवाच
This verse is a colophon rather than a doctrinal statement: it marks the completion of a Mokṣadharma chapter framed as a dialogue between Vasiṣṭha and Karāla Janaka, emphasizing that liberation-oriented dharma is taught through reflective inquiry and instruction.
The text formally closes the chapter, identifying its placement in the Mahābhārata (Śānti Parva, Mokṣadharma) and naming the dialogue participants; it functions as an editorial/narrative boundary indicating that the teaching conversation in this adhyāya has ended.