Shloka 25
अव्यक्त-गुण-पुरुषविवेकः | Avyakta, Guṇas, and Discrimination of Puruṣa
नियमान् विविधांश्वापि विविधानि तपांसि च । यज्ञांश्न विविधाकारान् विधींश्व विविधांस्तथा
niyamān vividhāṁś cāpi vividhāni tapāṁsi ca | yajñāṁś ca vividhākārān vidhīṁś ca vividhāṁs tathā ||
Sinabi ni Vasiṣṭha: “Isinasagawa niya ang maraming uri ng disiplina at pagpipigil, at iba’t ibang anyo ng pagpapakasakit (tapas). Nagsasagawa rin siya ng mga yajña na sari-sari ang anyo, kasama ang iba’t ibang itinakdang ritwal—ipinagpapatuloy ang lihim na japa, mga panata at mga tuntuning sinusunod, at madalas na naninirahan sa mga liblib na yungib sa bundok na tila tahanan. Kaya sa pag-iisa, ginaganap niya ang iba’t ibang gawaing panrelihiyon nang maingat ayon sa batas at pamamaraan.”
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes disciplined spiritual life: one advances through regulated observances (niyama), austerity (tapas), and properly performed rites and sacrifices (yajña, vidhi). Ethical force lies in self-restraint, method, and sincerity rather than mere outward display.
Vasiṣṭha is describing the conduct of a spiritually intent person—living in seclusion (such as solitary mountain caves) and engaging in varied, often confidential, religious practices: japa, vows, restraints, austerities, and ritual performances according to prescribed procedures.