Adhyātma–Adhibhūta–Adhidaivata Correspondences and the Triguṇa Lakṣaṇas (Śānti-parva 301)
सर्वे विप्राश्ष॒ देवाश्ष तथा शमविदो जना: । ब्रह्माणं परमं देवमनन्तं परमच्युतम्
sarve viprāś ca devāś ca tathā śamavido janāḥ | brahmāṇaṃ paramaṃ devam anantaṃ paramācyutam ||
Wika ni Bhishma: “Lahat ng mga brāhmaṇa, gayundin ang mga diyos, at maging ang mga taong nakakabatid ng panloob na kapanatagan—bawat isa sa kanila’y sumasamba sa Brahman, ang Kataas-taasang Diyos: ang Walang-Hanggan, ang pinakadakilang ‘Acyuta’, ang Di-Nabibigo.”
भीष्म उवाच
That the highest object of reverence is the Supreme—Brahman—described as infinite and unfailing (Acyuta), acknowledged across spiritual and cosmic orders: brāhmaṇas, gods, and disciplined seekers of tranquillity.
In Śānti Parva, Bhīṣma continues his instruction on dharma and higher truth, emphasizing a shared recognition of the Supreme principle—Brahman/Paramadeva—by diverse authorities and realized practitioners.