Saṃhāra-krama (The Sequence of Cosmic Dissolution) — Yājñavalkya’s Discourse
तद्वदात्मसमाधानं युक्त्वा योगेन तत्त्ववित् । दुर्गमें स्थानमाप्नोति हित्वा देहमिमं नूप
tadvad ātma-samādhānaṁ yuktvā yogena tattvavit | durgame sthānam āpnoti hitvā deham imaṁ nūpa, kuntī-kumāra! nṛpa-śreṣṭha! |
Wika ni Bhīṣma: “Gayon din, ang nakakabatid ng katotohanan, matapos ipailalim ang sarili sa matatag na pagkalubog (samādhi) sa pamamagitan ng Yoga, ay nakakamit ang kalagayang mahirap marating. Pagkaraang talikdan ang katawang ito, O hari—O anak ni Kuntī, pinakamainam sa mga pinuno—nararating niya ang kataas-taasang tahanang di madaling lapitan.”
भीष्म उवाच
True knowledge (tattva) joined with yogic discipline culminates in samādhi; through that inner steadiness one transcends bodily identity and, upon leaving the body, reaches the difficult-to-attain supreme state (liberation).
In the Śānti Parva instruction scene, Bhīṣma addresses Yudhiṣṭhira (son of Kuntī), explaining the spiritual path: like a skilled pilot bringing a boat to shore, the yogin steadies the mind in the Self/Paramātman and thereby reaches the highest goal after death.