Shloka 18
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
यथान्ध: स्वगृहे युक्तो हाभ्यासादेव गच्छति । तथा युक्तेन मनसा प्राज्ञो गच्छति तां गतिम्
yathāndhaḥ svagṛhe yukto hy abhyāsād eva gacchati | tathā yuktena manasā prājño gacchati tāṃ gatim ||
Wika ni Parāśara: “Kung paanong ang bulag, sa matiyagang pagsasanay araw-araw, ay maingat na kumikilos at nakararating sa sarili niyang tahanan, gayon din ang marunong—na ang isip ay sinanay at pinigil sa yoga—ay nakakamit ang sukdulang hantungan. Ang aral: ang paglaya’y hindi napapanalunan ng pagkakataon, kundi ng hinubog na katatagan sa loob at paulit-ulit na pagsasanay.”
पराशर उवाच
Educational Q&A
Consistent practice (abhyāsa) and a disciplined, yoga-trained mind enable a person to reach the highest goal; spiritual attainment is compared to a blind person reaching home through habituated carefulness.
Parāśara instructs by using an everyday analogy: as a blind man learns his way home through repeated practice, so a wise seeker, steady in yoga, reaches the supreme state.