Shloka 38
अध्याय २९७ — श्रेयः, धृति, दान-नियमाः
Welfare, Steadfastness, and Norms of Giving
गृहेषु येषामसव: पतन्ति तेषामथो निर्हरणं प्रशस्तम् । यानेन वै प्रापणं च श्मशाने शौचेन नूनं विधिना चैव दाह:
gṛheṣu yeṣām asavaḥ patanti teṣām atho nirharaṇaṁ praśastam | yānena vai prāpaṇaṁ ca śmaśāne śaucena nūnaṁ vidhinā caiva dāhaḥ ||
Itinuro ni Parāśara na kapag ang hininga ng buhay ng isang tao ay papawi na sa loob ng bahay, nararapat na ilabas siya agad mula sa tahanan. Pagkaraan ng kamatayan, ang katawan ay dapat ihatid sa libingan ng pagsusunog (cremation ground) na nakahiga sa andas, at—sa pagpapanatili ng kalinisan ayon sa ritwal—sunugin ayon sa paraang itinatakda ng mga kasulatan.
पराशर उवाच
Educational Q&A
The verse instructs that dharma requires prompt removal of a dying/deceased person from the house and performance of cremation at the cremation ground with ritual purity and scripturally prescribed procedure.
Parāśara is giving normative guidance on proper conduct surrounding death—how the body should be taken out, conveyed to the śmaśāna, and cremated according to śāstric rules.