Shloka 37
अव्यक्त-प्रबोधः (Awakening to the Unmanifest): The 25th and 26th Principles and Eligibility for Brahma-vidyā
पराशरजीने कहा--महाराज! तुम जिन कर्मोंके विषयमें पूछ रहे हो, उन्हें बताता हूँ, मुझसे सुनो। जो कर्म हिंसासे रहित हैं, वे सदा मनुष्यकी रक्षा करते हैं ।।
parāśara uvāca—mahārāja! tvaṁ yān karmaviṣayān pṛcchasi tān te bravīmi, mattaḥ śṛṇu. ye karmāṇi hiṁsārahitāni, tāni sadā manuṣyasya rakṣāṁ kurvanti. saṁnyasyāgnīn udāsīnāḥ paśyanti vigatajvarāḥ; naiḥśreyasaṁ karmapathaṁ samāruhya yathākramam.
Sinabi ni Parāśara: “O dakilang hari, tungkol sa mga gawaing itinatanong mo, sasabihin ko—makinig ka. Ang mga gawang walang karahasan ay laging nag-iingat sa tao. Yaong mga tumahak sa landas ng pagtalikod sa mundo, iniwan ang mga banal na apoy, at tumitingin sa lahat nang may paglayo ng loob, na napawi na ang lagnat ng pag-aalala—sila’y umaakyat, hakbang-hakbang, sa landas ng pagsasagawa na humahantong sa pinakamataas na kabutihan; at sa pagyakap sa kababaang-loob, disiplina, pagpipigil ng mga pandama, at sa pagtupad ng mahihigpit na panata, napapalaya sila sa lahat ng nagbubuklod na gawa at nakakamtan ang di-nasisirang kalagayan.”
पराशर उवाच
Educational Q&A
Parāśara links ethical non-violence with spiritual protection and progress: actions free from harm safeguard the person, and renunciants who abandon ritual fires and cultivate detachment, calmness, humility, and sense-restraint advance gradually toward the highest good, ultimately reaching an imperishable state beyond binding action.
In a didactic exchange within Śānti Parva, Parāśara addresses a king’s inquiry about the nature of proper action. He explains the protective power of non-violent conduct and describes the renunciant’s disciplined path—giving up household sacrificial obligations, maintaining equanimity, and pursuing liberation-oriented practice.