Vasiṣṭha on Saṃsāra, Guṇas, and Misattributed Agency
Mahābhārata 12.292
रन्तिदेवेन लोकेष्टा सिद्धि: प्राप्ता महात्मना । फलपपत्रैरथो मूलैर्मुनीनर्चितवांश्ष सः
rāntidevena lokeṣṭā siddhiḥ prāptā mahātmanā | phala-pattrair atho mūlaiḥ munīn arcitavān saḥ ||
Nakamit ng dakilang-hiningang Haring Rantideva ang ganap na kaganapan na minimithi ng lahat sa daigdig. Nakamtan niya iyon sa paggalang sa mga pantas sa pamamagitan ng payak na handog—mga bunga, dahon, at ugat—na nagpapakita na ang taos-pusong pagpipitagan at di-makasariling pagtanggap sa panauhin, hindi ang karangyaan, ang nagbubunga ng pinakamataas na gantimpalang espirituwal.
पराशर उवाच
True spiritual success (siddhi) arises from dharmic conduct—especially sincere reverence and service to the wise—performed with whatever simple means one has, rather than from wealth or display.
Parāśara cites King Rantideva as an example: by worshipfully receiving and honoring sages with modest forest-like offerings (fruits, leaves, roots), Rantideva attained a highly desired spiritual accomplishment.