Shloka 6
Vasiṣṭha on Saṃsāra, Guṇas, and Misattributed Agency
Mahābhārata 12.292
धर्म चाहनेवाले पुरुषको क्रूरकर्मके द्वारा धनका उपार्जन नहीं करना चाहिये। अपनी शक्तिके अनुसार समस्त शुभ कर्म करे। धन बढ़ानेकी चिन्तामें न पड़े ।।
dharmaṃ cāhanenavāle puruṣaḥ krūrakarmabhiḥ dhanasyopārjanaṃ na kuryāt | svaśaktyā samastāni śubhāni karmāṇi kuryāt | dhanavṛddhicintāyāṃ na patet || apo hi prayataḥ śītās tāpitā jvalanena vā | śaktito ’tithaye dattvā kṣudhārtāyāśnute phalam ||
Itinuro ni Parāśara: ang taong naghahangad ng dharma ay hindi dapat magkamal ng yaman sa pamamagitan ng malupit o nakapipinsalang gawa. Sa halip, gawin niya ang lahat ng mabubuting gawain ayon sa kanyang kakayahan at huwag lamunin ng pagkabalisa sa pagpaparami ng kayamanan. Sapagkat ang sinumang—na isinasaalang-alang ang panahon—at ayon sa kanyang makakaya, na may dalisay na hangarin, ay nag-aalay ng malamig na tubig o tubig na pinainit sa apoy, kasama ang pagkain, sa panauhing uhaw at gutom, ay nagkakamit ng dakilang gantimpalang espirituwal.
पराशर उवाच
Educational Q&A
Wealth should not be pursued through harmful or cruel means; one should do good deeds within one’s capacity and practice simple, sincere hospitality—such as offering season-appropriate water and food to a hungry, thirsty guest—which yields great merit.
Parāśara is instructing on dharma in the Śānti Parva, emphasizing ethical livelihood and the religious-ethical value of caring for guests through modest acts of giving.