Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
युवा श्यामो लोहिताक्षो मातज़् इव यूथप: । आजानुबाहु: सुमुख: सिंहस्कन्धो महाभुज:
yuvā śyāmo lohitākṣo mātaga iva yūthapaḥ | ājānubāhuḥ sumukhaḥ siṁhaskandho mahābhujaḥ ||
Wika ni Vāyu: “Si Rāma ay isang kabataang lalaki na maitim ang kutis, at ang mga mata’y may banayad na pamumula. Siya’y malakas na gaya ng pinuno ng kawan ng elepante. Mahahaba ang kanyang mga bisig na umaabot hanggang tuhod; maganda ang mukha; ang mga balikat ay tulad ng sa leon, at makapangyarihan ang kanyang mga bisig.”
वायुदेव उवाच
The verse presents an idealized portrait of a righteous hero: physical signs of strength (mighty arms, lion-like shoulders, commanding presence) are framed as instruments for protecting others and sustaining dharma, not as mere ornamentation.
Vāyu is speaking and describes Rāma’s appearance and heroic stature—youthful, dark-complexioned, red-tinged eyes, elephant-herd-leader-like power, long arms, handsome face, and lion-like shoulders—setting up Rāma as an exemplar of noble capability.