Shloka 108
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
रथे रथे शतं चाश्वा देशजा हेममालिन: । अश्वे अश्वे शतं गावो गवां तद्घदजाविकम्
rathe rathe śataṃ cāśvā deśajā hemamālinaḥ | aśve aśve śataṃ gāvo gavāṃ tad ghadajāvikam ||
Wika ni Vāyu: “Sa bawat karwahe ay may sandaang kabayong katutubo na may mga kuwintas na ginto. Sa bawat kabayo ay may sandaang baka, at sa bawat baka ay may kasunod pang sandaang tupa at kambing.” Ipinakikita ng talatang ito ang napakalawak na sukat ng mga handog at yaman na ipinamahagi, na itinatampok ang diwa ng dāna (mapagbigay na pag-aalay) at ang panlipunang mithiin na alalayan ang mga umaasa sa pamamagitan ng kasaganaan.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the dharmic ideal of dāna: righteous prosperity is expressed through generous distribution of wealth, especially in forms that sustain society—cattle and livestock—rather than mere hoarding.
Vāyu describes an extraordinary scale of endowments: each chariot is accompanied by a hundred horses; each horse by a hundred cows; and each cow by a hundred sheep and goats—depicting a cascading abundance of gifts or possessions.